Mijn weg naar herstel

Ik ben 51 jaar en heb een schizoaffectieve stoornis. Inmiddels ben ik al een jaar opgenomen bij Eugeria, een huis met mensen die vanwege hun psychiatrische problemen beperkingen ervaren. Wat ik hier vooral heb geleerd, is dat herstel in stapjes gaat en veel geduld vereist. Als ik nu terugkijk, zie ik zeker verbeteringen, al zien anderen die misschien niet. Ik kan steeds een klein beetje meer aan. Mijn concentratie kan ik met kwartiertjes opbouwen. Gesprekken en andere activiteiten kunnen langer duren.

De oude en de nieuwe ik

Mijn omgeving heeft lang gewacht tot ik weer ‘de oude’ zou worden, maar zo zal ik nooit meer worden. Dat betekent een stukje rouw voor mijn naasten. Bij mijzelf werkt dat anders. Ik heb er ook mooie dingen voor terug gekregen. Ik besef nu dat kleine momentjes ook waardevol kunnen zijn. Ik leef bewuster en doe wat ik fijn vind op dat moment. En ik heb al veel mooie momenten in mijn leven meegemaakt, zoals samen de wereld over reizen, een geweldige studie volgen, het studentenleven beleven en natuurlijk onze kinderen.

Stabiliteit en uitdagingen

Ik heb nu veel baat bij stabiliteit. Na moeilijke periodes helpen rust en structuur me om weer grip te krijgen op mijn leven. Maar ik blijf de grenzen van mijn beperkingen opzoeken. Dat stelt wel af en toe teleur, maar zo leef ik in ieder geval wel. En ik doe dat stapje voor stapje. Dat is iets wat ik nu aan het leren ben. Niet te snel willen. Dat kan niemand voor me doen, dat heb ik zelf in de hand. Trauma hoort daar ook bij. Dat kan ik maar deels achter me laten. Het heeft me immers wel gevormd en zal altijd mijn leven tekenen.

Eigen regie

Eigen regie is een belangrijk thema voor mij. Ik ben opgegroeid in de schaduw van mijn zussen. Dat zei mijn zus onlangs, en dat klopt wel. Ik kon schuilen en durfde mijn hoofd niet boven het maaiveld uit te steken. Nu is het een hele klus om dat vertrouwen te krijgen. Zeker nu ik in het web van de GGZ zit, is het des te belangrijker hoe ik daar weer uit kom en mijn eigen keuzes maak.

In mijn pubertijd heb ik ‘de knop omgezet’; ik ben uit bed gestapt, pillen weggegooid, psychiater afgebeld en mijn studie rigoureus weer opgepakt. Met de gedachten: niemand kan mij helpen. En straks verklaren ze me voor gek.’ Maar er is vast een tussenoplossing om met mijn problemen om te gaan.

Erkenning en erkennen

Erkenning speelt voor mij ook een grote rol. Het heeft lang geduurd voordat de mensen om mij heen begrepen wat ik heb en dat ik een blijvende kwetsbaarheid heb, en dat geldt ook voor mijzelf. In mijn pubertijd schreef ik in dagboeken dezelfde symptomen, maar niemand heeft mij destijds gediagnostiseerd. Dat had ik toen wel prettig had gevonden. Ik dacht dat alles door mijn jeugd kwam en dat ik ‘gek’ was. Ik stond met vriendinnen te proosten toen ik uiteindelijk wel een diagnose had, ook al was die heel ingrijpend.

Eugeria als tussenstop

Eugeria is voor mij een belangrijke tussenstop. Een plek waar ik bij kan komen van een hele zware tijd. Een tijd waarin ik veel te veel hooi (werk) op mijn vork heb genomen, omdat ik geen ‘nee’ kon zeggen en het werk zo’n leuke afleiding was. Maar daarnaast had ik twee zieke kinderen thuis en mijn eigen draagkracht was nog beperkt.

In de kliniek keken we per week of ik weer naar huis kon, maar bij Eugeria was het eerste gesprek pas na zes weken en de prognose een jaar. Ik kan hier onbeperkt rusten. Dat vooruitzicht is prettig als je in een zware burn-out zit. Mijn hoofd deed het soms gewoon niet meer. We hebben doelen bepaald en die moet ik nu gaan uitvoeren, maar stap voor stap.

Telkens een stapje verder

Herstel betekent twee stapjes vooruit en één achteruit. Met goede en moeilijke dagen. Het is helaas geen rechte lijn.

Ik ben 51 jaar, ik heb een schizoaffectieve stoornis en ik ben al een meer dan een jaar bij Eugeria. Dat is een deel van mijn verhaal, maar het is niet mijn hele verhaal. Ik ben ook iemand met wensen, doelen, herinneringen en dromen.

Mijn verhaal gaat door, maar telkens een stapje verder.

 

Mijn boek ‘Suzan heeft ervaring’ zal medio november van dit jaar verschijnen.